แบบอักษร

แบบอักษร

การปรับขนาดเป็นการตัดสินใจด้านความหนาแน่น และรูปแบบเป็นการตัดสินใจด้านฟอนต์: หน้านี้แสดงถึงสิ่งที่รูปร่างอ่านได้ ไม่ใช่ค่าในวันนี้ เปลี่ยนแกนฟอนต์ในแผงดีบัก และทุกอย่างด้านล่างจะถูกตั้งค่าในรูปแบบอื่นโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงกฎ

กลุ่ม

สามกลุ่ม เพราะนั่นคือสิ่งที่หน้าบอกแยกแยะ: สิ่งที่เขียนไว้, สิ่งที่ตั้งชื่อไว้, และสิ่งที่หมายถึงการอ่านแบบพิมพ์มากกว่าที่จะพูด กลุ่มหนึ่งอาจให้รูปแบบเดียวกันกับทั้งสาม — ระบบนั้นทำได้
--font-family-base
สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789
--font-family-heading
สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789
--font-family-mono
สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789

น้ำหนัก

ตั้งชื่อจากความหนักแน่นที่เน้นย้ำ ไม่ใช่จากหมายเลข รูปแบบที่มี 500 ไม่ได้มีอยู่จะถูกแมพไปยังสิ่งที่มี และรูปร่างที่ขอให้มีระดับกลางก็จะยังคงขอให้มีระดับกลาง
--font-weight-normal — สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789
--font-weight-medium — สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789
--font-weight-strong — สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789
--font-weight-bold — สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลรวดเร็วกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ — 0123456789

สเกลตัวอักษร

ระบบการออกแบบ — ส่วนประกอบสำหรับอินเตอร์เฟสที่ยอดเยี่ยม

ใช้หนึ่งครั้งต่อหน้า ตั้งค่าบริบทหลัก คู่กับย่อหน้าที่นำเสนอสั้นๆ

การจัดรูปแบบตัวอักษรกำหนดลำดับและจังหวะ

หัวข้อในระดับส่วน กลุ่มเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง มักจะตามด้วยเนื้อหาหลักหรือหมวดหมู่ย่อย

การเว้นระยะและสัดส่วนกำหนดความสามารถในการอ่าน

หัวข้อในระดับย่อย แนะนำหัวข้อที่มุ่งเน้นภายในส่วน

สีและความแตกต่างช่วยนำสายตา

ใช้สำหรับชื่อการ์ด, หมวดหมู่ข้างเคียง, หรือการจัดกลุ่มเล็กน้อย

สถานะเชิงโต้ตอบต้องชัดเจน

ป้ายชื่อ, หัวข้อเมตาดาต้า, การจัดกลุ่มเล็กๆ ชัดเจนแต่แตกต่างจากเนื้อหาหลัก

การเข้าถึงเป็นฟีเจอร์ ไม่ใช่ความคิดภายหลัง

ระดับหัวข้อที่เล็กที่สุด ใช้อย่างประหยัด — สำหรับเชิงอรรถ, บล็อกกฎหมาย, หรือป้ายชื่อเสริม