فیلدهای ورودی

یک فیلد می‌تواند توسط یک عامل، یا هر چیزی که می‌داند چه چیزی بنویسد، تصرف شود. در حالی که در دست است، این موضوع را می‌گوید، به کیبورد و نشانگر پاسخ نمی‌دهد و مقدار به شکلی که فیلد تعیین می‌کند نمایش داده می‌شود: برای یک کلمه نوشته شده، برای یک گزینه انتخاب شده، برای یک سوئیچ علامت‌گذاری شده. کمک به طور طبیعی موقتی است؛ فیلدی که به کمک گذاشته شده، فیلدی است که هیچ‌کس نمی‌تواند از آن استفاده کند.

یکی از هرکدام، یکبار. دکمه پخش را در بالا فشار دهید و آنها نوبت به نوبت پر می‌شوند، با همان فراخوان‌هایی که یک عامل انجام می‌دهد — که تنها راه برای دانستن این است که قرارداد برای همه آنها برقرار است.

یک کلمه ثابت — یک واحد، یک ارز — که در قاب فیلد رسم می‌شود، قبل یا بعد از مقدار. نرم‌افزارهای خواندن صفحه آن را با فیلد می‌خوانند؛ این بخشی از مقدار نیست، نمی‌تواند فوکوس شود و هیچ چیز از آن ارسال نمی‌شود. ظاهر ثابت آن با خود نگه داشته می‌شود.

stepper: true، یک دکمه در هر طرف یک عدد — یک مقدار. این مقدار با گام فیلد حرکت می‌کند و در حداقل و حداکثر آن متوقف می‌شود، دکمه‌اش در آنجا قرار می‌گیرد؛ از symfony-forms، محدودیت‌ها از قید Range فیلد می‌آیند.

`segmented: true` یک گروه رادیویی را به صورت نوار بخش‌ها رسم می‌کند، برای یک انتخاب از میان چند گزینه کوتاه: همان رادیوها که با فلش‌ها جابجا می‌شوند، و همان مقدار را ارسال می‌کنند. `range-input` مقداری را در یک مقیاس می‌گیرد — `min`، `max`، `step` — و آن را در کنار برچسبش به زبان محلی صفحه و با اعشاری که مرحله‌اش می‌طلبد نمایش می‌دهد؛ `suffix` یک کلمه بعد از آن است، که هرگز ارسال نمی‌شود. نسخه‌ی vue در هر مرحله منتشر می‌شود، بنابراین یک صفحه می‌تواند با حرکت انگشت به‌روزرسانی شود.

یک فیلد ثابت مقداری را نگه می‌دارد که کسی ممکن است بخواند و تغییر ندهد: تنظیم‌شده، نه غیرقابل دسترس. این فیلد تضاد فیلد ویرایش‌پذیر را حفظ می‌کند و قابل فوکوس و انتخاب باقی می‌ماند — فقط آنچه که نوشتن را دعوت می‌کند می‌آید: یک قاب خط‌دار که روی زمینی از خود ندارد، بدون نشانگر متن، بدون انتخاب‌گر. یک مقدار نمایشی اصلاً فیلد نیست: یک برچسب و چیزی که رکورد می‌گوید، در خط یک فیلد تا دو مورد به عنوان یک بلوک خوانده شوند، یک خط تیره وقتی که هیچ چیزی وجود ندارد. فیلدهای vue همان‌طور `readonly` می‌گیرند؛ یک انتخاب، رادیوها، یک سوئیچ، یک فایل، یک کد یا یک ایموجی، که HTML نمی‌تواند آن را readonly کند، مقدار خود را در یک فیلد readonly نشان می‌دهند که نامی ندارد.

یک دکمه یک عمل را انجام می‌دهد نه یک مقدار، بنابراین چیزی برای نوشتن یک عامل در آن وجود ندارد.

یک فیلد واقعی زیر سلول‌ها، بنابراین سرور یک مقدار را می‌خواند و مرورگر آنچه را که قبلاً انجام می‌دهد حفظ می‌کند: یک کد چسبیده به طور کامل می‌نشیند، یک تلفن کدی را که دریافت کرده است ارائه می‌دهد، کلید backspace به عقب می‌رود. وقتی پر شد، فرم خود را به تنهایی ارسال می‌کند — که در این صفحه خاموش است و جایی برای ارسال آن ندارد.

دو انتخاب سفارشی خارج از گروه فرم، همانطور که یک نوار ابزار یا نوار فیلتر آنها را قرار می‌دهد.

برچسب‌هایی در دو طرف، نمادهایی درون، و وضعیت تیک‌خورده.

یک بار که روشن شد، یک سوئیچ می‌تواند رنگ یک وضعیت یا یک دسته‌بندی را به جای لینک بگیرد. یکی که چیزی با عواقب را روشن می‌کند، `warning` می‌گیرد و قبل از آن سؤال می‌کند: در صورت رد شدن، خاموش می‌ماند. خاموش کردن هرگز سؤال نمی‌شود. در هر صورت، به صفحه می‌گوید `switch:change`.

همان سوئیچ در درخت vue، جایی که وضعیت تیک‌خورده وضعیت است و نه یک ویژگی داده‌ای که یک اسکریپت آن را تغییر می‌دهد.