Invoervelden

Een veld kan worden overgenomen — door een agent, door alles wat weet wat in te vullen. Terwijl het vastgehouden wordt, geeft het dat aan, stopt met reageren op het toetsenbord en de muis, en de waarde verschijnt zoals het veld beslist: voluit geschreven voor een woord, gekozen voor een optie, aangevinkt voor een schakelaar. Hulp is van tijdelijke aard; een veld dat assistentie heeft, is een veld dat niemand kan gebruiken.

Één van elk, eenmaal. Druk boven op Afspelen en ze worden om de beurt ingevuld, door dezelfde oproepen die een agent zou doen — wat de enige manier is om te weten dat het contract voor hen allemaal geldt.

Een vast woord — een eenheid, een valuta — getekend in het kader van het veld, voor of na de waarde. Schermlezers lezen het samen met het veld; het is geen onderdeel van de waarde, kan niet worden gefocust en niets daarvan wordt ingediend. De bevroren look blijft hiermee behouden.

stepper: true, een knop aan elke kant van een nummer — een hoeveelheid. Het stappen gebeurt volgens de stap van het veld en stopt bij de min en max, de knop rust daar; van symfony-forms komen de grenzen van de Range-constraint van het veld.

`segmented: true` tekent een radiogroep als een strook segmenten, voor één keuze uit een paar korte: dezelfde radioknoppen, verplaatst door de pijlen, die dezelfde waarde verzenden. `range-input` neemt een waarde langs een schaal — `min`, `max`, `stap` — en toont deze naast zijn label terwijl het beweegt, in de lokale taal van de pagina en met de decimalen die de stap vraagt; `suffix` is een woord erachter, wordt nooit ingediend. De vue-tweeling geeft bij elke stap een signaal, zodat een pagina kan herberekenen terwijl de duim beweegt.

Een bevroren veld houdt een waarde vast die iemand kan lezen en niet kan veranderen: vastgesteld, niet onbeschikbaar. Het behoudt het contrast van een bewerkbaar veld en blijft focusbaar en selecteerbaar — alleen wat uitnodigt tot schrijven gaat: een gestreepte rand over geen eigen grond, geen tekstcursor, geen picker. Een weergavewaarde is helemaal geen veld: een label en wat het record zegt, op de lijn van een veld zodat de twee als één blok worden gelezen, een streep wanneer er niets is. De vue-velden nemen `readonly` op dezelfde manier; een select, radioknoppen, een schakelaar, een bestand, een code of een emoji, die HTML niet readonly kan maken, tonen hun waarde in een readonly-veld dat geen naam heeft.

Een knop voert een actie uit in plaats van een waarde, dus er is niets voor een agent om in te vullen.

Één echt veld onder de cellen, zodat de server één waarde leest en de browser doet wat het al doet: een geplakte code landt als geheel, een telefoon biedt de code die hij heeft ontvangen, backspace gaat terug. Wanneer gevuld, verstuurt het zelf zijn formulier — uitgeschakeld op deze pagina, die nergens naartoe kan sturen.

De twee aangepaste selecties buiten een formuliergroep, zoals een werkbalk of een filterbalk ze plaatst.

Labels aan beide zijden, symbolen binnenin, en de aangevinkte staat.

Eenmaal ingeschakeld kan een schakelaar de kleur van een staat of van een categorie aannemen in plaats van die van de link. Een die iets met gevolgen inschakelt, krijgt `waarschuwing`, en vraagt vooraf: geweigerd, blijft het uit. Uitzetten wordt nooit in twijfel getrokken. Hoe dan ook zegt het `schakelaar:wissel` naar de pagina.

Dezelfde schakelaar binnen een vue-boom, waar de aangevinkte staat staat is en niet een gegevensattribuut dat een script omdraait.